Έφυγε ο Ερυθραιώτης ποδοσφαιριστής, που αντιμετώπισε τον Πελέ

Νίκος Καραφωτίου | 15/07/2011 

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (1934-2011)
Η παρούσα έρευνα αφιερώνεται στη μνήμη του Πέτρου Σταματελόπουλου που έφυγε από κοντά μας χτυπημένος από την επάρατο στις 4 Ιουλίου 2011.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Στην 75χρονη ιστορία του ο Πανερυθραϊκός ανέδειξε πολλούς αξιόλογους ποδοσφαιριστές στους κορυφαίους των οποίων συμπεριλαμβάνεται βέβαια και ο Πέτρος Σταματελόπουλος ο οποίος αγωνίστηκε και διακρίθηκε ιδιαίτερα στις ομάδες του Πανερυθραϊκού (1953-1959) της ΑΕΚ (1959- 1963) και της Παναχαϊκής (1963-1964) ενώ αργότερα υπήρξε προπονητής σε πολλούς αθηναϊκούς συλλόγους (1970-1996).
Η καταγωγή του: Γεννήθηκε στην Νέα Ερυθραία στις 19 Μαρτίου 1934 με καταγωγή, από τον πατέρα του Γιώργο την Κωνσταντινούπολη.
Η ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ
ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΡΥΘΡΑΙΚΟ:
Δεκέμβριος 1952: υπογράφει δελτίο ποδοσφαιριστή σε ηλικία 18 ετών μαζί με τον Μιχάλη Μαγγανά. Γνήσιο αθλητικό ταλέντο με αθλητικό παράστημα ξεχωρίζει αμέσως για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες.
3 Ιανουαρίου 1953: το πρώτο του παιχνίδι στον φιλικό αγώνα Πανερυθραϊκός- Παναιτωλικός 3-0 (2-0) στο Αγρίνιο όπου σημειώνει και το 2ο τέρμα της ομάδας στο 29΄. Από τότε αγωνίζεται στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα αντικαθιστώντας επάξια τον ήδη παλαίμαχο «ιστορικό» ποδοσφαιριστή Κώστα Βουρλιωτάκη (Καφτέρα). Συνολικά συμμετείχε με τα χρώματα του Πανερυθραϊκού το διάστημα 1953-1959 σε 111 αγώνες από τους 138 της ομάδας και σημείωσε 4 τέρματα.
Αναλυτικά: 1953: 3 αγώνες, 1953- 54:18, 1954-55: 11 και 1 τέρμα, 1956-57: 20 και 2 τέρματα, 1957-58: 23, 1958-59: 24 και 1 τέρμα.
Την περίοδο 1955-56 υπογράφει δελτίο στον Απόλλωνα με διετή αποκλεισμό και την επόμενη 1956-1957 επιστρέφει στον Πανερυθραϊκό και είναι από τα βασικά στελέχη της ισχυρότερης ομάδας στην ιστορία του συλλόγου η οποία αναδεικνύεται για πρώτη φορά από την ίδρυση της πρωταθλήτρια και ανέρχεται από την Β΄ στην Α2 κατηγορία Αθηνών ενώ την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας αποτελεί μέλος της ομάδας του Πολεμικού Ναυτικού η οποία το 1957 με προπονητή τον Ι. Σίμο αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ενόπλων Δυνάμεων.
Το ίδιο χρόνο επιλέγεται στη Μικτή Αθηνών και συμμετέχει ως αρχηγός της ομάδας στις 26 Μαϊου 1957 στον εκτός έδρας αγώνα Μικτή Αθηνών-Μικτή Λειβαδιάς 2-0
Η ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ
ΣΤΗΝ ΑΕΚ
Η εξαιρετική ποδοσφαιρική παρουσία του προσελκύει το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων. ΠΑΟ, Απόλλωνα και ΑΕΚ στην οποία μεταγράφεται κατόπιν απαίτησης του προπονητή της, Αουρέντικ στις 3 Αυγούστου 1959. Σε αντάλλαγμα παραχωρήθηκαν 5 ποδοσφαιριστές της αναπληρωματικής ομάδας της ΑΕΚ (Νεστορίδης ΙΙ, Αντζουλάτος, Περιβολαράκης, Σαμαράς και Ντιγκόζης) στον Πανερυθραϊκό.
2 Σεπτεμβρίου 1959: Η πρώτη του συμμετοχή στην νέα του ομάδα στο φιλικό αγώνα ΑΕΚ- ΑΕ Ελευθερούπολης 7-0 όπου αντικατέστησε τον επίσης Ερυθραιώτη παλαίμαχο πλέον Θανάση Τσαγκάρη.
Στο χρονικό διάστημα 1959-63 στο οποίο υπήρξε ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ αγωνίστηκε σε 34 αγώνες πρωταθλήματος και 10 κύπελλα καθώς και πολλούς σε φιλικούς με ξένες ομάδες (Xάντρετς, Παρτιζάν, Φλαμένκο και Σάντος) ενώ συμμετείχε στους αγώνες της ΑΕΚ τον Μάιο του 1962 στην Κύπρο(Απόλλων Λεμεσού 6-1, Ανόρθωσης 1-0 στη κατεχόμενη σήμερα Αμμόχωστο και Ομόνοια Λευκωσίας 4-1).
Αναλυτικά οι συμμετοχές του 1959-1960: 3 αγώνες, 1960-1961:16, 1961-1962:11 και 1962-1963:4 ιδιαίτερα περιστατικά κατά την διάρκεια της καριέρας του στην ΑΕΚ είναι τα ακόλουθα:
Η μεταγραφή του συμπίπτει με την δημιουργία το 1959-60 της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας.
19 Ιανουαρίου 1960: Η πρώτη του συμμετοχή με την ΑΕΚ στον εκτός έδρας αγώνα με τον Άρη Θεσσαλονίκης ο οποίος διεκόπη λόγω επεισοδίων και επαναλήφθηκε στις 28 Ιανουαρίου με παρουσία του και ισόπαλο 2-2 αποτελέσματα.
11 Απριλίου 1960: Αγώνας κυπέλλου Ελλάδος: Ολυμπιακός Χαλκίδος ?ΑΕΚ 2-1 . Η μοναδική φορά στην οποία αγωνίζονται στην ίδια ενδεκάδα της ομάδας οι Π. Σταματελόπουλος και Θ. Τσαγκάρης σε επίσημο αγώνα.
28 Ιουλίου 1961: Αγωνίζεται σε όλη τη διάρκεια του αγώνα ΑΕΚ- Σάντος 0-3 (0-3) στο οποίο συμμετέχει βέβαια και ο Θρυλικός Πελέ. Προσωπικός του αντίπαλος ο αριστερός ακραίος διεθνής επιθετικός της Βραζιλίας ο Πεπέ ο αποκαλούμενος τότε «λευκός Πελέ».
15 Μαϊου 1963: Ο τελευταίος αγώνας στο ΑΕΚ ?Πανιώνιος 2-0. Εκείνη την περίοδο (1962-1963) η ΑΕΚ με προπονητή τον Γενε Τσακναντύ αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ελλάδος.
Στην ΑΕΚ είχε συμπαίκτες τους θρυλικούς σήμερα Νεστορίδη, Σεραφείδη, Κανάκη, Εμμανουηλίδη, Παπαποστόλου, Σκευοφύλακα, Σοφιανίδη, Πομώνη και άλλους.
Η ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ
ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΧΑΙΚΗ:
Τον Αύγουστο 1963 μετεγγράφεται μαζί με τους συμπαίκτες του Εμμανουηλίδη, Πολύζο και Ντιγκότση στην Παναχαϊκή με την οποία αγωνίζεται 19 φορές στη Β΄ Εθνικής κατηγορίας και εξασκεί τα καθήκοντα του στις ομάδες: Λαυρεωτική (1970-72), Αθηναϊκό (1973-74) Υμηττό (1975-76) άφοβο (1976-77) Παλληνιακό (1978-79) Πλάτωνα (1980), Ελπιδοφόρο (1980-81), ΑΟ Άνοιξη (1983-84) όπου αντικαταστάτης του είναι ο Μιχάλης Κούτας και Παλλαυρεωτική (1995-96)
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ο Πέτρος Σταματελόπουλος υπήρξε το πρότυπο του αθλητή-ποδοσφαιριστή. Γυμνασμένος θεαματικός, ταχύς και τεχνίτης, συμπλήρωνε την εικόνα μοντέρνου παίχτη σε αντίθεση με τους σκληροτράχηλους και άτεχνους οπισθοφύλακες της εποχής του. Ιδιαίτερο προσόν του η εκτέλεση των πλάγιων άουτ (αράουτ) τα οποία προξενούσαν τον πανικό στους αντιπάλους καθώς προσπαθώντας να τα αντιμετωπίσουν σημείωναν αυτογκολ. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ένα πρωτοφανές στα ποδοσφαιρικά χρονικά γεγονός με πρωταγωνιστή τον ίδιο. Το 1955 και ενώ ήταν τιμωρημένος λόγω μεταγραφής του στο Απόλλωνα αγωνίστηκε με την Β΄ ομάδα του Πανερυθραϊκού στο Ζηρίνιο όπου εκτέλεσε χτύπημα πέναλτι το οποίο, με την βοήθεια του ισχυρού ανέμου, εξήλθε πλάγιο άουτ.
Η δυσαναπλήρωτη απουσία του αφήνει μεγάλο κενό τόσο στη γυναίκα του Μαρίνα και τις κόρες του Μαργαρίτα και Αικατερίνη όσο και στους Ερυθραιώτες φιλάθλους και μη, οι οποίοι θα τον θυμούνται πάντα.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ (1929 – 1992) Ο κορυφαίος Ερυθραιώτης ποδοσφαιριστής

 

  | 17/12/2010 | 

Αθλητική Ηχώ, 20-12-1953. Απόλλων ? ΑΕΚ 0-2. Σε πρώτο πλάνο με τη λευκή εμφάνιση ο Θ. Τσαγκάρης.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Στην 75χρονη ιστορία του ο Πανερυθραϊκός ανέδειξε πολλούς αξιόλογους Ερυθραιώτες ποδοσφαιριστές με κορυφαίο το Θανάση Τσαγκάρη, ο οποίος αγωνίσθηκε και διακρίθηκε στις ομάδες του Πανερυθραϊκού (1945-1950 & 1961-1964) στον Απόλλωνα (1950-1953) και στην ΑΕΚ (1953-1960).
Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ
Γεννήθηκε στη Ν. Ερυθραία το 1922, μικρότερος από τα άλλα δύο αδέλφια του, Σταύρο (1924-2002) και Λυγερή (1924-), με γονείς πρόσφυγες από τα Βουρλά, τον Αγγελλή (1989-1959) και τη Δέσποινα (1989-1965).
Η ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ
Ποδοσφαιριστής
του ΠΑΝΕΡΥΘΡΑΙΚΟΥ
(Δεκέμβριος 1945-Ιούλιος 1950)
20-12-1945. Υπογράφει δελτίο ποδοσφαιριστή σε ηλικία 16 ετών μαζί με το Στράτο Ανδρεαδάκη.
Γνήσιο ταλέντο με αθλητικό παράστημα ξεχωρίζει αμέσως για τις ιδιαίτερες ικανότητές του και αγωνίζεται με επιτυχία στη θέση του αμυντικού οπισθοφύλακα.
Έλαβε μέρος σε έξι πρωταθλήματα της Β? Κατηγορίας Αθηνών με συνολική συμμετοχή σε 92 από τους 107 αγώνες του Πανερυθραϊκού στο διάστημα αυτό.
10 Απριλίου 1946: Μέλος της μικτής ομάδας συλλόγων Β? κατηγορίας Αθηνών, αγωνίζεται στη Λιβαδειά και τη Χαλκίδα.
Ποδοσφαιριστής
του Απόλλωνα ΣΜΥΡΝΗΣ
(Αύγουστος 1950- Ιούλιος 1953)
Η εξαιρετική του απόδοση είχε ως αποτέλεσμα τη μετεγγραφή στον Απόλλωνα με «ελευθέρας» ύστερα από ενέργειες του τότε προέδρου του Ι. Κολλάρου, ο οποίος ήταν κάτοικος Νέας Ερυθραίας στο Καστρί και έτσι αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία Αθηνών στην οποία συμμετέχουν οι ΑΕΚ, ΠΑΟ, Πανιώνιος. Από τους πρώτους φιλικούς αγώνες καθιερώνεται ως βασικό στέλεχος της ομάδος και αγωνίζεται και στους 10 του πρωταθλήματος, στο διάστημα Οκτωβρίου 1950- Μαρτίου 1951 χωρίς ανάλογη συνέχεια καθώς ο Απόλλωνας δεν προκρίνεται για το πρωτάθλημα Ελλάδος.
2 Σεπτεμβρίου 1950: Επιλέγεται στη μικτή ομάδα Αθηνών με την οποία αγωνίζεται σε πολλές πόλεις της Ελλάδος μέχρι το 1954.
1 Δεκεμβρίου 1950: Στον αγώνα ΑΕΚ- Απόλλων 2-0 τραυματίζεται σοβαρά στο μάτι και νοσηλεύεται για 15 ημέρες σε κλινική των Αθηνών.
Ήδη οι αγωνιστικές του επιδόσεις προξενούν μεγάλη εντύπωση και περιγράφονται με τους ακόλουθους χαρακτηρισμούς στον αθλητικό τύπο εκείνης της εποχής, οι οποίοι τον ακολουθούν στη υπόλοιπη σταδιοδρομία του: «νευρώδης και γεροδεμένος παίδαρος», «απόρθητο οχυρό», «ανίκητο φρούριο», σταθερό φράγμα», «άκαμπτος και γενναίος μαχητής», «δυναμικός, θαρραλέος, σθεναρός, άτρομος, σκληροτράχηλος».
Συμμετέχει στο φιλικό αγώνα Πανερυθραϊκός- Απόλλων 2-4 στο Ζηρίνειο, τα έσοδα του οποίου ήταν το τίμημα της μετεγγραφής του, αλλά με πρωτοβουλία του παραχωρούνται για τη δημιουργία γηπέδου στη Νέα Ερυθραία στην περιοχή του Φάρου, όπου σήμερα ο κινηματογράφος «Αστέρια».
31 Οκτωβρίου 1951: Με την έναρξη της νέας αγωνιστικής περιόδου παρουσιάζεται στα Χανιά για τη στρατιωτική του θητεία και αργότερα υπηρετεί στην Καβάλα.
Στην περίοδο Οκτώβριος 1951- Απρίλιος 1952 αγωνίζεται στους 10 από τους 14 αγώνες πρωταθλήματος και πάλι χωρίς ανάλογη συνέχεια, καθώς ο Απόλλωνας προκρίνεται για το πρωτάθλημα Ελλάδος, το οποίο όμως δε διεξάγεται.
13 Αυγούστου 1952: Επιλέγεται στην Εθνική Ομάδα Στρατού, με την οποία αγωνίζεται σε 9 αγώνες μέχρι την απόλυσή του στο τέλος του 1953.
3 Μαρτίου 1953: Επιλέγεται στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου μαζί με τους Μπέμπη, Ρωσσίδη Δαρίβα, Πεντζαρόπουλο, Λινοξυλάκη, Πανάκη, Κανάρη, Εμμανουηλίδη, ενόψει των προκριματικών αγώνων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1959.
6 Μαρτίου 1953: Αγωνίζεται με τα χρώματα της Εθνικής σε φιλικό αγώνα με τη ΑΕ Χαλανδρίου. Η καριέρα του στη Εθνική ομάδα δεν έχει συνέχεια, καθώς στην ίδια θέση του δεξιού οπισθοφύλακα αγωνίζεται και ο αναντικατάστατος και επί χρόνια αρχηγός Ηλίας Ρωσσίδης. Στο διάστημα Οκτώβριος 1952- Μάρτιος 1953 αγωνίζεται και στους 10 αγώνες του Πρωταθλήματος Αθηνών, αλλά ο Απόλλωνας δεν προκρίνεται για το Πρωτάθλημα Ελλάδος και έτσι η δραστηριότητά του περιορίζεται σε φιλικούς αγώνες. Επομένως, στις 26 Μαΐου και 22 Ιουνίου 1953 αγωνίζεται ανεπίσημα στον Πανερυθραϊκό στους αγώνες με Αττικό 3-1 και ΑΕ Μοσχάτου 5-4 αντίστοιχα
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ
ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΕΚ
Με το τέλος της ποδοσφαιρικής περιόδου του Ιουλίου 1953 υπογράφει δελτίο στην ΑΕΚ χωρίς τη συγκατάθεση του Απόλλωνα καθώς ο Απόλλωνας δεν τον παραχωρεί με «ελευθέρας»και τιμωρείται σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς με 2 χρόνια αποκλεισμό. Ο Απόλλωνας για να ματαιώσει τη μετακίνησή του, τον παραχωρεί με «ελευθέρας» στον Πανερυθραϊκό. Η ΑΕΚ, όμως, εν τω μεταξύ έχει εξασφαλίσει τη μεταγραφή του άσσου του Πανερυθραϊκού Μάρκου Πούπαλου, για τον οποίο δηλώνει ότι δε θα τον εντάξει στη δύναμή της αν η ομάδα της Ερυθραίας απορρίψει τη μεταγραφή του Τσαγκάρη από τον Απόλλωνα. Τελικά ο Μ. Πούπαλος επιστρέφει στη Ερυθραία και ο Θ. Τσαγκάρης πηγαίνει στην ΑΕΚ με διετή αποκλεισμό την 1η Αυγούστου 1953.
Στο προσεχές φύλλο:
Ο Θ. Τσαγκάρης βασικό στέλεχος της ΑΕΚ για 7 χρόνια. Η επιστροφή στην αρχική ομάδα του Πανερυθραϊκού.
Ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ
Αύγουστος 1953- Ιούλιος 1960

Αθλητική Ηχώ 27-6-56

Περίοδος 1953-54
1-8-53: Υπογράφει δελτίο στην ΑΕΚ με διετή αποκλεισμό.
20-8-53: ΑΕΚ ? ΠΑΟ 3-1. Ο πρώτος αγώνας με τη νέα ομάδα.
29-8-53: Κωνσταντινούπολη Φενέρ Μπαξέ- ΑΕΚ 3-0. Ο πρώτος διεθνής αγώνας του.
5-10-53: Εθνική Ελλάδος ? Μικτή Πατρών 3-2. Η δεύτερη συμμετοχή του
7-11-53: Η ποινή του μειώνεται σε ένα έτος.
Περίοδος 1954-55
Αγωνίζεται σε 14 παιχνίδια της Α? Αθηνών και σε 4 κυπέλλου καθώς η ΑΕΚ δεν προκρίνεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα
Περίοδος 1955-56
Συμμετέχει σε 14 αγώνες της Α? Αθηνών και σε 7 κυπέλλου. Η ΑΕΚ και πάλι δεν προκρίνεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Αγωνίζεται στους διεθνείς αγώνες με Ερυθρό Αστέρα 1-4, Ραπίντ 0-0 και Κολωνία 1-1.
25-6-56: Τελικός κυπέλλου ΑΕΚ- Ολυμπιακός 2-1 (1-1). Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του καθώς είναι ο μοναδικός πανελλήνιος τίτλος του.
8-18 Αυγούστου 56: Η ΑΕΚ στη Γαλλία αγωνίζεται με Τουλών 2-3 (0-1), Μαρσέιγ 0-2 (0-0) και την πρωταθλήτρια Νις 4-6 (2-2). Το ταξίδι έγινε με πλοίο και ο Νεστοριάδης επέτυχε και τα 6 τέρματα της ΑΕΚ αφού έχασε και 2 πέναλτι!
Περίοδος 1956-57
Συμμετοχές: 14 αγώνες της Α? Αθηνών και 5 κυπέλλου. Η ΑΕΚ και πάλι δεν προκρίνεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα.
Περίοδος 1957-58
Συμμετοχές: 14 αγώνες της Α? Αθηνών, 3 κυπέλλου και 18 από τους 22 συνολικά αγώνες Πρωταθλήματος Ελλάδος, στο οποίο αγωνίζεται η ΑΕΚ (2η)
20-1-58: Ηρακλής ? ΑΕΚ 1-2. Ο πρώτος αγώνας του στο πρωτάθλημα.
Περίοδος 1958-1959
Συμμετοχές: Στην Α? Αθηνών 8 αγώνες, στο κύπελλο 4 και στο Πρωτάθλημα Ελλάδος, όπου η ΑΕΚ τερματίζει δεύτερη, 18 αγώνες.
Περίοδος 1959-60
Καθιερώνεται η Α? Εθνική, όπου αγωνίζεται σε 21 αγώνες. Στο κύπελλο μία συμμετοχή στο παιχνίδι Ολυμπιακός Χαλκίδος ? ΑΕΚ 2-1, στο οποίο είναι συμπαίκτης του ο Ερυθραιώτης Πέτρος Σταματελόπουλος, αντίπαλος του Πελέ τον επόμενο χρόνο στο ΑΕΚ- Σάντος 0-3.
31-7-60: Γήπεδο Καραϊσκάκη ΠΑΟ- ΑΕΚ 2-1. Τελικός (λόγω ισοβαθμίας) πρωταθλήματος. Ο τελευταίος αγώνας του με την ΑΕΚ.
Επιστροφή στον Πανερυθραϊκό ? Αύγουστος 1961-23 Μαρτίου 1964
Επιστρέφει ύστερα από 11 χρόνια ως ποδοσφαιριστής και άμισθος προπονητής της ομάδας. Αγωνίζεται σε τρεις περιόδους με 52 συμμετοχές (1961-62: 28 αγώνες) (1962-63: 21 αγώνες) (1963-64: 3) και επιτυγχάνει 9 τέρματα με εκτέλεση φάουλ.
23-3-64: Ζηρίνειο ΠΑΣ ? Χολαργός 1-2. Το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του.

ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Αγωνίστηκε από το 1945 μέχρι το 1964 σε 319 συνολικά επίσημους αγώνες: Με τον Πανερυθραϊκό (1945-50 και 1961-64) σε 144. Με τον Απόλλωνα (1950-53) σε 30 και με την ΑΕΚ (1953-60) σε 145 από τους οποίους 58 στο Πρωτάθλημα Ελλάδος. Συμμετείχε επίσης σε 15 διεθνείς συναντήσεις της ΑΕΚ. Ήταν μέλος της Μικτής Αθηνών (1950-55) της Εθνικής Στρατού (1951-53) και της Εθνικής Ελλάδος (1953-54) σε 2 αγώνες.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ο Θανάσης Τσαγκάρης διακρίθηκε για τους αγώνες του στα γήπεδα και στη ζωή. Υπήρξε το αθλητικό και όχι μόνο πρότυπο της Ερυθραιωτικής νεολαίας και κοινωνίας. Σε προσφώνησή του ο τότε πρόεδρος της ΑΕΚ, Λουκάς Μπάρλος στα εγκαίνια της λέσχης του Συνδέσμου Φιλάθλων ΑΕΚ Ν. Ερυθραίας (Πλ. Πλαστήρα) στις 21-12-1974 είπε: «Αισθάνομαι ιδιαίτερη υπερηφάνεια για το Θανάση Τσαγκάρη, του οποίου το ηθικό και αθλητικό ανάστημα τίμησε την ΑΕΚ. Τέτοιοι αθλητές με ώθησαν να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο».
21-12-2008: Σε ειδική εκδήλωση, παρουσία της γυναίκας του Φωτεινής και των δίδυμων παιδιών του, Στέλλας και Άγγελου, των αρχών της πόλης και πλήθους πολιτών, ο Δήμος Νέας Ερυθραίας έδωσε το όνομά του στο Αθλητικό κέντρο της οδού Εθνικής Αντιστάσεως. Την αποκάλυψη της μαρμάρινης αφιερωματικής επιγραφής έκανε ο γιος του, ενώ στη σταδιοδρομία του αναφέρθηκε ο Δ. Ανδρεαδάκης, πρόεδρος του Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου.
Ο Θανάσης Τσαγκάρης έφυγε από τη ζωή στις 12 Φεβρουαρίου 1992.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΦΩΤΙΟΥ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΕΒΔΑΛΗΣ (1947-2012). Μαχητικός ποδοσφαιριστής, ακούραστος παράγοντας

Η παρούσα έρευνα αναφέρεται στη διαχρονική πορεία και προσφορά του αξέχαστου Γιώργου Σεβδαλή στην αθλητική ιστορία της Νέας Ερυθραίας και αφιερώνεται στην μνήμη του.
Ο ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ
Αρχική αγωνιστική παρουσία του εντοπίζεται τον Mαϊο του 1963 με την ποδοσφαιρική ομάδα του γυμνασίου Κηφiσιάς στους νικηφόρους αγώνες με τα γυμνάσια Αμαρουσίου 1-0 και Νέας Σμύρνης 3-0.Τότε μάλιστα μαζί με τον Μ.Κούτα ως μικρότεροι της ομάδας είχαν αναλάβει την μεταφορά με ποδήλατα των αθλητικών εμφανίσεων από τα γραφεία του Πανερυθραϊκού στο Ζηρίνειο.
Το 1964 αγωνίζεται στην ανεπίσημη ομάδα Πυρσός Νέας Ερυθραΐας ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους με την προτροπή του αείμνηστου Παντελή Πολιτάκη εντάσσεται στη δύναμη του μεγάλου δεύτερου του Ερυθραϊώτικου ποδοσφαΐρου τον Μικρασιατικό,με πρώτη συμμετοχή του στον εκτός έδρας αγώνα με την Μάχη Μαραθώνα 1-1.
Στον Μικρασιατικό αγωνίζεται μέχρι τις αρχές του 1966 αλλά καθώς η αγωνιστική παρουσία και το ταλέντο του δεν περνούν απαρατήρητα από τους παράγοντες του Πανερυθραϊκού αποκτά επίσημο δελτίο ποδοσφαιριστή τον Φεβρουάριο του 1966. Σχεδόν αμέσως αγωνίζεται στην πρώτη ομάδα ως πλάγιος αμυντικός στις θέσεις που κατείχαν οι Ε.Μουστάκας και Χ.Ζέης.
Ο πρώτος του αγώνας ήταν στις 13 Μαρτΐου 1966 στο γήπεδο Περιστερίου με τα Πράσινα Πουλιά 0-4. Ετσι ξεκίνησε η ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στον Πανερυθραϊκό η οποία τελείωσε το καλοκαίρι του 1971.
Οι συμμετοχές του στο χρονικό αυτό διάστημα ανήλθαν συνολικά σε 82 αγώνες πρωταθλήματος και κυπέλλου όπου πέτυχε 9 γκόλ ενώ αποβλήθηκε 4 φορές. Αναλυτικά οι παρουσίες του κατά αγωνιστική περίοδο ήταν οι ακόλουθες :
1965-1966: 7
1968-1969: 25 (3 γκόλ)
1966-1967: 14 (2 γκόλ)
1969-1970: 10 (1 γκόλ)
1967-1968: 10 (2 γκόλ)
1970-1971: 16 (1 γκόλ)
Στα σημεία αυτά αξίζει αν σημειωθεί ότι διέκοψε τις εμφανίσεις του στις 7 Δεκεμβρίου 1969 (μετά τον εντός έδρας αγώνα με τον Παρθενώνα 1-0) λόγω επαγγελματικών ασχολιών (Αξιωματικός του εμπορικού ναυτικού).
Τότε η διοίκηση της ομάδας σε ειδική εκδήλωση τον αποχαιρέτησε με την απονομή διπλώματος και τιμητικής πλακέτας. Επανήλθε όμως τον Φεβρουάριο του 1971 και συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι τον Ιούλιο του ίδιου έτους οπότε τερμάτισε την αθλητική του σταδιοδρομία πρόωρα σε ηλικία 24 ετών. Ο τελευταίος του αγώνας στον Πανερυθραϊκό ήταν στις 14 Ιουνΐου με νικηφόρο αποτέλεσμα5-2.
O Γιώργος Σεβδαλής ως ποδοσφαιριστής ήταν το πρότυπο του μαχητικού, ενθουσιώδους, παρορμητικού αλλά και μοντέρνου αμυντικού. Υπήρξε ασυναγώνιστος στο ψηλό παιχνίδι και παρά το ανάστημα του ταχύτατος και ευκίνητος. Διακρίθηκε ιδιαίτερα για το ριψοκίνδυνο παίξιμο του που του κόστισε αρκετούς τραυματισμούς. Ειδικότητα του τα δυνατά χτυπήματα φάουλ με τα οποία πέτυχε τα περισσότερα τέρματα του.
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ
Μετά το τέλος της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας στο Εμπορικό Ναυτικό και λίγο πριν την πρόληψη του στο Δήμο Νέας Ερυθραίας αρχίζει και η συνεχής παρουσία του επί 29 χρόνια στο Διοικητικό Συμβούλιο του Πανερυθραϊκού (1983-2000 και 2006-2011) και της Ενωσης Ερυθραΐας-Κηφησιάς (2000-2006).
Στο χρονικό αυτό διάστημα εκλέχθηκε:
Γενικός Αρχηγός: 18 φορές (1988,1992-1996,1998-2000και2003-2011)
Γενικός Γραμματέας: 9 φορές (1983,1986-1987,1989-1991,1997 και 2001-2002)
Αντιπρόεδρος: 1 φορά (1984)
Μέλος: 1 φορά (1985)
Συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία του Σωματείου Ενωση Ερυθραίας-Κηφισιάς που προήλθε από την συννένωση του Πανερυθραϊκού Α.Σ. και του Α.Ο. Κηφισιάς τον Ιούλιο του 2000.
Ήταν όμως στην πορεία διαπιστώθηκε η επερχόμενη αποτυχία της κίνησης, τον Αύγουστο του 2006 υπήρξε ο πρωτεργάτης της επανίδρυσης του Πανερυθραικού συμβάλλοντας έτσι στην αποφυγή της διάλυσης του.
Άξιο μνείας είναι το γεγονός οτί η ΕΠΣΑ σε εκδήλωση που διοργάνωσε στις 24 Ιανουαρίου 2000 στο ξενοδοχείο Holiday Inn τον τίμησε για την προσφορά του στο Αθηναϊκό ποδόσφαιρο με έπαινο που του απένειμε ο τότε Υφυπουργός Αθλητισμού Ανδρέας Φούρας.
Ο Γιώργος Σεβδαλής κατά την διάρκεια της θητείας ως αθλητικός παράγοντας υπήρξε ιδιαίτερα συνεπής και πολύτιμος συνεργάτης των εκάστοτε προέδρων και προπονητών και ιδιαίτερα αγαπητός στους φιλάθλους και αθλητές του Συλλόγου.
Ακούραστος στη συνεχή φροντίδα για την συντήρηση και βελτίωση των εγκαταστάσεων του Δημοτικού Γυμναστηρίου και ιδιαίτερα του φυσικού χλοοτάπητα (τοποθετήθηκε τον Μάρτιο του 2004) του οποίου η μέριμνα για την άριστη κατάσταση του ήτα η ιδιαίτερη αδυναμία του.
Επίσης ήταν αγαπητός στους ευρύτερους κύκλους του Αθηναϊκού ποδοσφαίρου πράγμα το οποίο διαπίστωσε προσωπικά ο υπογράφων, όταν με την μεσολάβηση του, απόκτησε πλήρη πρόσβαση στα αρχεία της ΕΠΣΑ για την διενέργεια αθλητικής έρευνας
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ο Γιώργος Σεβδαλής αναπαύεται ειρηνικά στην τελευταία του κατοικία του κοιμητηρίου Νέας Ερυθραίας σε κοντινή απόσταση από το γήπεδο της ομάδας που τόσο πολύ αγαπούσε.Ας είναι ελαφρύ το ερυθραιώτικο χώμα που το σκεπάζει

ΤΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΤΡΑΙΝΟ ΚΗΦΙΣΙΑΣ-ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ-ΔΙΟΝΥΣΟΥ

24/6/2013
ΤΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΤΡΑΙΝΟ ΚΗΦΙΣΙΑΣ-ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ-ΔΙΟΝΥΣΟΥ
Η παρούσα έρευνα αναφέρεται στο ιστορικό της σιδηροδρομικής γραμμής Κηφισιάς-Διονύσου.
Πρόγονος της το διάσημο ‘θηρίο’ με την ακόλουθη περιληπτικά πορεία του.
1. ΤΟ ΑΤΜΟΚΙΝΗΤΟ ΘΗΡΙΟ ΤΗΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ
*4-2-1885: (Καθαρή Δευτέρα):Έναρξη της λειτουργίας της γραμμής Κηφισιά-Πλατεία Αττικής με προέκταση το 1889 στην Ομόνοια (Πλ.Λαυρίου)
*27-10-1899: Εγκαίνια της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Κηφισιάς-Διονύσου
*7-8-1938: Τελευταίο δρομολόγιο του θηρίου προκειμένου να αντικατασταθεί από ηλεκτρικό τραίνο
*10-8-1957: Επανέναρξη ηλεκτρικής λειτουργίας του στην γραμμή Κηφισιάς-Πειραιάς
2.ΣΤΡΟΦΥΛΙ: Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ
Το Στροφύλι στις αρχές του 1900 αποτελούσε κατοικία επιφανών οικογενειών της εποχής.
Καταπράσινο και γραφικό ήταν μαζί με το Κεφαλάρι ο προορισμός των εκδρομέων του θηρίου, με το ξενοδοχείο ‘Πύρνα’ και δύο εξοχικά κέντρα. Ο σταθμός του 1 χιλιόμετρο Βόρεια του σταθμού της Κηφισιάς κατασκευάστηκε το1885 και διέθετε ένα μικρό κομψό κτήριο και ένα πολύ μικρότερο δίπλα ακριβώς στις γραμμές του τραίνου για τον έλεγχο των κινήσεων του. Σήμερα ο σταθμός διασώζεται σε σχετικά καλή κατάσταση μέσα στο τριγωνικό οικόπεδο που σχηματίζουν στην συμβολή τους οι οδοί Τατοίου -Στροφυλίου - Εμ.Μπενάκη.
3.ΔΙΟΝΥΣΟΣ Ο ΤΕΡΜΑΤΙΚΣΟ ΣΤΑΘΜΟΣ
Ο ιόνυσος σε αντίθεση με το Στροφύλι το 1900,ήταν πυκνό ακατοίκητο δάσος με αρχικό οικισμό 1500 εργατών των λατομείων μαρμάρων που επαναλειτούργησαν το 1877.Μετά το 1922 ο Διόνυσος αναπτύχθηκε με την λειτουργία Καζίνο (1924-1928),τριών ξενοδοχείων εξοχικών κέντρων και δυο σανατορίων τα οποία όμως μαζί με το κλείσιμο του Καζίνου έφεραν την παρακμή του. Διόνυσος το 1926 αποσπάστηκε απότον Μαραθώνα και εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Κηφισιάς.Τοσταθμό αποτελούσαν δύο μεγάλα συνεχόμενα κτήρια πέτρινα και με αρκετά μαρμάρινα μέρη, γιατην
υποδοχή του τραίνου και την συγκέντρωση των υπό μεταφορά μαρμάρων επί της Λεωφόρου Διονύσου (200 μέτρα πρίν από την πύλη του δρόμου που οδηγεί στα λατομεία).Διατηρούνται σήμερα σε καλή κατάσταση χωρίς στέγη οι Βόρειοι και οι Δυτικοί τείχη των κτηρίων όπου ύστερα απόσχετική διαμόρφωση ο Δήμος Διονύσου πολιτιστικές εκδηλώσεις,ενώ στο περιβάλλοντα χώρο του σταθμού υπάρχει ανοικτή έκθεση γλυπτών από μάρμαρα του Διονύσου.
4.Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Η Διαδρομή ήταν συνολικού μήκους 9.200 μέτρων στον άξονα:Οδός Στροφυλίου (Κηφισιά-Νέα Ερυθραία)-δός Γ.Παπανδρέου (Ν.Ερυθραίας)-Ρόδων (Εκάλη)-οδός Ρέα (παράλληλα με την Λ.Διονύσου)-τέρμα Διονύσου.Η διαδρομή της λόγω της εμπορευματικής της χρήσης δεν είχε ενδιάμεσους σταθμούς και ήταν σε ευθεία σχεδόν γραμμή χωρίς,μεγάλες υψομετρικές διαδρομές της πορείας της.Τα μόνα μικρά τεχνητά έργα της ήταν
*Πασάγιο (τροχιές χωρίς τραβέρσες) στην διασταύρωση Στροφυλίου και Λ. Ελ.Βενιζέλου
*Ανάχωμα στην διασταύρωση των οδών Γ.Παπανδρέου-Βάρναλη με κτιστή δίοδο του μικρού ρέματος
*Μεγαλύτερο ανάχωμα στην συμβολή των οδών Α.Κοραή και Γ.Παπανδρέου στο Καστρί με κτιστή επίσης δίοδο με μερικές πέτρες από υπολείμματα αρχαίου Ρωμαϊκού κτηρίου για το δεύτερο ρεύμα της Ερυθραίας.
5Η ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ
Το 1897 η Αγγλική εταιρία GRECIAN MARBLES ‘Μάρμορ’ LTD,αγόρασε απότον προηγούμενο ιδιοκτήτη Ιάκωβο Στάινερ τα λατομεία της Βορείου πλευράς της Πεντέλης.Επειδή όμως τότε λόγω μη ύπαρξης του αυτοκινήτου η μεταφορά των μαρμάρων ήταν αποκλειστικά με σούστες.(τρόποςκοστοβόρος και χρονοβόρος),η ‘Μάρμορ’ αποφάσισε την χρηματοδότηση κατασκευής με την συνεργασία της εταιρίας σιδηροδρόμων Αθηνών που ανέλαβε λόγω τεχνογνωσίας την κατασκευή της.
6.Η ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΙΔΗΡΟΤΡΟΧΙΕΣ
Η μηχανή ήταν ατμοκίνητη τύπου Ντεκοβίλ (Decauville) μικρής ταχύτητας αλλά μεγάλης ελκτικής ισχύος.Είχε 7 βαγόνια κατασκευασμένα με την μέθοδο λε γκραντ (Le grand) τα οποία αποτελούσαν πλατφόρμες προσαρμοσμένες πάνω σε παραλληλόγραμμα αμαξώματα (σασί 4 τροχών) με δυνατότητα περιστροφής τους ώστε η διακίνηση των μαρμάρων (φόρτωση-εκφόρτωση) να εκτελείται από τις πλάγιες πλευρές της αμαξοστοιχίας.
Οι γραμμές του τραίνου,πλάτους 100 εκατοστών ήταν χαλύβδινες με μεταλλικούς μεταξύ τους στρωτήρες (τραβέρσες ) για την συγκράτηση τους.Ήταν προκατασκευασμένες σε επιμέρους μικρότερα τμήματα τα οποία μεταφέρθηκαν από την γραμμή Λαρίσης Βόλου και συναρμολογήθηκαν επιτόπου με πύρους και κοχλίες.Η στρώση μεταξύ των γραμμών έγινε στο μεγαλύτερο μέρος της,κατά παγκόσμια πρωτοτυπία με μαρμάρινα θραύσματα.
7.Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ
Λειτουργούσε κυρίως τις νυχτερινές ώρες με τα δρομολόγια της να ακολουθούν όχι να προηγούνται των εποβατικών τραίνων ενώ υπήρχε χρονικός περιορισμός των 45 λεπτών για την φόρτωση των μαρμάρων στον σταθμό του Διονύσου, σύμφωνα με τον υφιστάμενο κανονισμό λειτουργίας της εταιρίας σιδηροδρόμων Αθηνών του 1904.Με αλλαγή ατμομηχανής στο Στροφύλι τα μάρμαρα στον σταθμό Αττικής η μεταφόρτωση τους έμεναν αποθηκευμένα σε μεγάλες αποθήκες ιδιοκτησίας Μοσχού (Μιχαήλ Βόδα) για περαιτέρω διανομή τους. Όσα είχαν προορισμό άλλες
πόλεις της Ελλάδος η του εξωτερικού έφθαναν σιδηροδρομικώς μέχρι το λιμάνι του Πειραιά στην περιοχή Αγίου Διονυσίου. Αρχικά τα μεταφορικά ήταν δωρεάν για να αποσβεστούν τα έξοδα κατασκευής και συντήρησης της γραμμής της Μάρμορ, από το 1907 καταβάλλονται μειωμένα μεταφορικά τα οποία το 1907 ανήλθαν σε 60.400 δραχμές και το 1908 σε 40.700.Το 1907 καθιερώθηκαν και δρομολόγια επιβατών από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο με τρίωρη παραμονή στον Διόνυσο. Επίσης υπήρχαν έκτακτα αποκλειστικά δρομολόγια για οργανωμένες ομαδικές εκδρομές όπως
για παράδειγμα:
*19/4/1901: Των αθλητών του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου Αθηνών
*18/8/1901: 300 Ρουμάνων φοιτητών μαζί με τις Πρυτανικές τους αρχές
*21/4/1906: Της ΕΟΑ και 40 ξένων δημοσιογράφων των Ολυμπιακών αγώνων του 1906
*16/5/1911: Της εκπαιδευτικής εκδρομής 200 αρσακειάδων.
Η κίνηση πάντως των επιβατών ήταν κατώτερη της αναμενόμενης καθώς μετακινήθηκαν το 1900: 401 επιβάτες, το 1901:803,το 1907:161,το 1908:75,το 1911:350.
Επίσης υπήρχαν έκτακτα δρομολόγια προς Κηφισιά για την μεταφορά σοβαρά τραυματισμένων ακόμα και θυμάτων-εργατών των λατομείων.
Το τραίνο του Διονύσου ήταν σε συνεχή λειτουργία από τις 17/10/1899 μέχρι τα τέλη του 1914 που σταμάτησαν την λειτουργία τους λόγω του Ά Παγκοσμίου πολέμου
8.Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ
Το τραίνο επαναλειτούργησε το 1922 από τον ‘ευεργέτη’ του Διονύσου Σκωτζέζο Θωμά Μπώμαν (Αμπερτίν 1886-Διόνυσος 1966) με την αγορά των λατομείων από την Μάρμορ της οποίας ήταν στέλεχος από το 1913.Ο Θ. Μπώμαν το 1925 εγκατέλειψε τα παλιά λατομεία της Πεντέλης λόγω εξαντλήσεως των αποθεμάτων τους και μετέφερε τις δραστηριότητες του στο απέναντι Σταματοβούνι(Ικάριων Όρος) κοντά στην περιοχή της Ραπεντώσας. Για τον σκοπό αυτό προέκτεινε προς τα εκεί τις υφιστάμενες γραμμές.Όμως η μεταφορά μαρμάρων από τα νέα λατομεία στον
σιδηροδρομικό σταθμό λόγω της μεγάλης ρεματιάς που υπήρχε μεταξύ τους, υπήρξε δυσχερής και αντιοικονομική.Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την εμφάνιση των πρώτων φορτηγών αυτοκινήτων οδήγησε σε μαρασμό την χρήση του τραίνου.Τα μάρμαρα πλέον μεταφέρονται με ειδικά αυτοκίνητα (2 νταλίκες τύπου Leyland)Το τραίνο σαν εναλλακτικός τρόπος μεταφοράς υπολειτουργούσε. Το 1930 δημοσιεύεται μετάβαση απο την Κηφισιά στην Εκάλη με τραίνο ομάδας κυνηγών.
Λέγεται μάλιστα ότι ο Θ.Μπώμαν αργότερα εκποίησε σιδηροτροχιές της περιοχής του Διονύσου για την αγορά περισσότερων φορτηγών.
Στις αρχές του 1931 επισημαίνεται κατοίκηση οικογενείας σε βαγόνια του σταθμού.
Τελικά το τραίνο έπαψε να λειτουργεί το 1931.Οι υπόλοιπες σιδηροτροχιές του παρέμειναν στην θέση τους μέχρι το 1950 οπότε αποψιλώθηκαν μετά το 1950 με ‘καννιβαλισμό’.
9.ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
*Στις 4/9/1902 η ‘Μάρμορ’ αιτεί από το Υπουργείο Εσωτερικών επιθεώρηση της γραμμής προκειμένου να μεταφερθούν με ασφάλεια στο εξωτερικό πελώρια κομμάτια μαρμάρου για την κατασκευή 30 ανδριάντων.
*Στις 8/5/1903 οι σιδηρόδρομοι Αθηνών προειδοποιούν το ίδιο Υπουργείο για την αναξιοπιστία της γραμμής διότι αποτελείται από σιδηροτροχιές σε ελεύθερη χρήση.
*Στις 8/8/1905 η ‘Μάρμορ’ σε συνεργασία με Γαλλική εταιρία προτείνει την επέκταση του σιδηροδρόμου από το Στροφύλι στην Πάρνηθα για την τουριστική της αξιοποίηση με Καζίνο ξενοδοχεία και Σανατόριο, χωρίς βέβαια αποτέλεσμα
*Στις 12/2/1913 στο ύψος της Ν.Ερυθραίας (5.600 μέτρα από τον Διόνυσο) λόγω επιχωματώσεων των γραμμών εκτροχιάζονται και τα 7 βαγόνια του τραίνου έμφορτα,ενώ η ατμομηχανή παραμένει στην θέση της... αμετακίνητη.
*Στις 11/3/1914 η αμαξοστοιχία πλησίον του Στροφυλίου συγκρούεται με σούστα και τραυματίζεται ο μηχανοδηγός...
*Στις 13/5/1914 σύγκρουση στο ίδιο σημείο με αυτοκίνητο με 6 επιβάτες χωρίς ευτυχώς θύματα.
10.ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ
Το 1927 η ‘Εταιρία Εκάλης’ ζητά την μετατροπή του ατμοκίνητου τραίνου σε ηλεκτρικό.
*Στις 20/3/1954 ο τότε πρωθυπουργός Αλ. Παπάγος ανακοινώνει ότι η ηλεκτρική γραμμή του τραίνου θα επεκταθεί μέχρι την Εκάλη.
*Το 1960 παρόμοια πρόταση των Ελληνικών Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων (ΕΗΣ),δεν γίνεται αποδεκτή από την κυβέρνηση Κ. Καραμανλή.
*Το 2008 ανακοινώνεται από τον αρμόδιο υπουργό η κατασκευή μετρό στον άξονα: Σταθμός Κατ-Σταθμός Κηφισιάς-Νέα Ερυθραία-20ό χιλ. Εθνικής Οδού.( Ά φάση. μήκος 6.500 μέτρα κόστους 470 εκατ. ευρώ. Με τέλος εργασιών το 1914).
Και σε ΄Β Φάση 20ό χιλ. Εθνικής οδού-Άνοιξη- Σταθμός Αγίου Στεφάνου μήκους 4.600 μέτρα κόστους 250 εκατ. Και πέρας εργασιών το 1917.
Ενδιάμεσοι σταθμοί θα ήταν στην οδό Τατοίου,Πλατεία Μικρασιατών,Οδός Ισμύνης ,(Καστρί-Εκάλη),
Κηφισός,Άνοιξη,Άγιος Στέφανος.Λόγω της γνωστής οικονομικής κρίσης η Ά Φάση εντάχθηκε στο ρυθμιστικό σχέδιο Αθήνας με μήκος διαδρομής 3.500 μέτρα και 3 σταθμούς και έναρξη το 2021 ενώ η ΄Β Φάση καταργήθηκε.
*Στις 13/3/2012 ο Δήμαρχος Ν.Χιωτάκης σε συνάντηση του με τον αρμόδιο Υπουργό έθεσε θέμα επέκτασης της αναθεωρημένης Ά Φάσης της γραμμής Μετρό (Κηφισιά


Πηγές Πεπραγμένα της Εταιρίας Σιδηροδρόμων Αθηνών 1900-1911
Κανονισμός λειτουργίας της Εταιρίας 1904
Ο.Σ.Ε.: Oι σιδηρόδρομοι στην Ελλάδα
Η.Λ.Π.Α.Π.-Ε.Η.Σ. Ο Σιδηρόδρομος Αθηνών-Κηφισιάς
Εφημερίδες: Η Ερυθραία κάθε εβδομάδα-Άστυ-Εστία-Σκρίπ-Ελευθερία
Aφηγήσεις παλαιών Ερυθραιωτών


‎                                            Ο ΣΤΑΘΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΟΦΥΛΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

‎                                               ΕΞΟΧΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟ ΣΤΡΟΦΥΛΙ

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ
Εισαγωγή
Στην επίσημη ιστοσελίδα αλλά και σε διάφορες εκδηλώσεις του Δήμου Κηφισιάς,εσφαλμένα αναφέρεται ως πρώτος Κοινοτάρχης της, ο Κωνσταντίνος Δήμας. Προς αποκατάσταση της αλήθειας έστω η παρούσα έρευνα στην οποία επιπρόσθετα περιέχονται και πληροφοριακά στοιχεία που αφορούν στην πολιτική ιστορία της Κηφισιάς κατά τα πρώτα, από την επίσημη ίδρυση της χρονιά
ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 1925
Στις 25 Οκτωβρίου δειξήχθησαν, ύστερα από 12 χρόνια ,δημοτικές και κοινοτικές εκλογές στις οποίες συμμετείχε για πρώτη φορά η Κηφισιά ως νεοσύστατη Κοινότητα μετά την προσφατη απόσπαση από τον Δήμο αθηναίων όπου ανήκε από το 1840 με εξαίρεση το χρονικό διάστημα 1850-1853 που υπάγονταν στον Δήμο Αμαρουσίου. Ειδικώτερα για την Κηφισιά στις εκλογές αυτές αξιοσημείωτα είναι τα ακόλουθα:
*Διεξήχθησαν υπό το δικτατορικό καθεστώς του Θεόδωρου Πάγκαλου
*Ο πληθυσμός της, 5.633 κάτοικοι εκ των οποίων 3.385 οι γηγενείς και 2.248 πρόσφυγες, δικαιολογούσε εκλογή 12 συμβούλων εκ των οποίων 4 πρόσφυγες
*Η εκλογή του Προέδρου πραγματοποιείται κατόπιν ψηφοφορίας μεταξύ των συμβούλων και με θητεία ενός έτους
*Δεν υπήρξαν συνδυασμοί αλλά ενιαίο ψηφοδέλτιο 30 υποψηφίων οι οποίοι αναγράφονται σε αυτό χωρίς αλφαβητική σειρά
*Οι εκλογείς ψήφισαν σε 2 εκλογικά κέντρα: Στο 2ο Δημοτικό σχολείο ( στην πλατεία Αγ. Δημητρίου) και στον Ι.Ν.της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσα)
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
Στις εκλογές στις οποίες παρατηρήθηκε μεγάλη αποχή ,καθώς επί 1.430 εκλογέων ψήφισαν 550 περίπου με δικαίωμα έως και 12 σταυρούς ,τα αποτελέσματα ήταν τα εξής
1.Πέτρος Κιρκίνης 294 ψήφοι 7.Νικόλαος Βαμβακάρης 187ψήφοι
2.Μιχαήλ Γεωργαντάς 260 8.Ιωάννης Απέργης 172
3.Κωνσταντίνος Δήμας 251 9.Πέτρος Ανταράκης (πρόσφυξ) 134
4.Νικόλαος Γκινάκας 244 10.Αριστοτέλης Πράτσικας 133
5.Αλέξαδρος Μυλωνάς 238 11.Παναγιώτης Ιωακειμίδης (πρόσφυξ) 122
6.Νικόλαος Μαλακόντας 201 12.Παύλος Σταυριανός (πρόσφυξ) 115
Αναπληρωματικοί:1. Kωνσταντίνος Γεωργαντάς 170,2.Κωνσταντίνος Καζαντζής 161,3.Γιώργος Κούρτης 158
Επι των αποτελεσμάτων άξια μνείας είναι τα ακόλουθα:
*Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς το 1924 είχε διατελέσει Υπουργός Γεωργίας
*Οι εκλεγέντες Μικρασιάτες πρόσφυγες αποτελούσαν το Προεδρείο του Συλλόγου Προσφύγων Κηφισιάς με έδρα τον τότε οικισμό της Νέας Ερυθραίας
*Αξιοπερίεργη είναι η εκλογή του Α. Πράτσικα στην κατηγορία των προσφύγων του 1922 καθώς δεν ανήκε σε αυτούς ώς δημότης Αθηνών και κάτοχος εκλογικού βιβλιαρίου εκδόσεως έτους 1912
*Στις δημαιρεσίες που ακολούθησαν στις 7 Νοεμβρίου, στο ξενοδοχείο ‘’Μελά’’ (πλ. Πλατάνου) Πρόεδρος εκλέχθηκε ο κτηματίας Αριστοτέλης Πράτσικας ηλικίας 71 ετών και Αντιπρόεδρος Π.Κιρκίνης.
ΤΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Ύστερα από λίγο ο νεοεκλεγείς Κοινοτάρχης τραυματίζεται σε ατύχημα (πτώση κατά την κάθοδο του από άμαξα κατά την μετάβαση στην οικία του που ήταν στην συμβολή των οδών Μαραθώνος και Διονύσου) και σε συνδυασμό με την ηλικία του αδυνατεί να ασκήσει τα καθήκοντα του και αντικαθίσταται προσωρινά από τον Π.Κιρκίνη .
Στο διάστημα της απουσίας του αρχίζει, εκ του μηδενός η οργάνωση και η στοιχειώδης λειτουργία της κοινότητας Κηφισιάς με τις ακόλουθες κυρίως ενέργειες
*Ίδρυση κοινοτικού καταστήματος σε ενοικιαζόμενο μικρό οίκημα στην πλατεία Μελά εντός της αυλής του ξενοδοχείου ‘’Πλάζα’’ (πλ. Πλατάνου)
*Σύνταξη του πρώτου προυπολογισμού του 1926 με εκτιμώμενα έσοδα 2.776.000δρχ.(εκ των οποίων η 1.200.000δρχ. από τέλοι του Καζίνου Διονύσου και έξοδα 2.329.000δρχ.)
*Καθιέρωση κοινοτικών εσόδων: Τέλοι καθαριότητος παραθερισμού, σφαγιασθέντων ζώων, εκποίηση ξυλείας δέντρων ,ενοικίαση παραπηγματικών καταστημάτων κλπ.
*Σύνταξη δημοτολογίου, πρόσληψη κοινοτικών υπαλλήλων με πρώτο τον Γ. Χουντουμάδη (κλητήρ),ονοματοθεσίες οδών κλπ.
Στις 14 Απριλίου ο Α. Πράτσικας κατόπιν επιστολής του προς το κοινοτικό συμβούλιο γνωρίζει οτί έχει αναρρώσει, και αναλαμβάνει τα καθήκοντα του. Καθώς όμως κατόπιν παρατηρείται αρρυθμία στην ομαλή λειτουργία της κοινότητος σε συνδυασμό και με την απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών για παράταση μέχρι τις αρχές του 1928 της θητείας των Κοινοταρχών πιεζόμενος υποβάλλει την παραίτηση του στις 19 Σεπτεμβρίου.
Τότε στις 21 Σεπτεμβρίου το Κοινοτικό Συμβούλιο σε συνεδρίαση του εκλέγει παμψηφεί νέο Πρόεδρο της Κοινότητος τον Κωνσταντίνο Δήμα ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου ΄’Σέσιλ’’, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα την 1η Οκτωβρίου 1926 σε ηλικία 35 ετών.
Τον Αύγουστο παρατείνεται για ένα ακόμη έτος η θητεία των προέδρων των Κοινοτήτων και γι’αυτό τον λογό στις 3 Σεπτεμβρίου ο Κ. Δήμας επανεκλέγεται από το Κοινοτικό Συμβούλιο 8 υπέρ έναντι 3 κατά .Ύστερα όμως από 2 μήνες, αιφνιδίως, κατόπιν αποφάσεως του Νομάρχη Αττικοβοιωτίας επίπτει του αξιώματος του «ένεκα κωλύματος διά τυπικούς λόγους».
Νέος Κοινοτάρχης εκλέγεται ο Μιχαήλ Γεωργαντάς με ψήφους 8 υπέρ 3 κατά και μια λευκής με αντιπρόεδρο πλέον τον Κ. Δήμα.
Ο Μ. Γεωργαντάς 33 ετών ο οποίος ήταν πολιτευτής του κόμματος των φιλλελευθέρων παραμένει Πρόεδρος της Κοινότητος μέχρι τις εκλογές της 4ης Αυγούστου 1929 κατά τις οποίες νικητής αναδεικνύεται ο Στέφανος Στεφάνου, ιδιαίτερος γραμματεύς του Ελ. Βενιζέλου με 8 κοινοτικούς συμβούλους έναντι 7 του Μιχαήλ Γεωργαντά.
Αυτοί λοιπόν περιληπτικά είναι λοιπόν η αυτοδιοικητική πορεία της νεοσύστατης τότε κοινότητος Κηφησιάς κατά τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας της.
ΠΗΓΕΣ:
-Γενικά αρχεία του Κράτους: Εκλογικά Συλλογής Βλαχογιάννη (1843-1925)
-Δήμος Κηφησιάς: Ιστορία του Δήμου, αρχειακά τεκμήρια
-Εφημερίδες: Κηφισιά ( ),Ακρόπολης Σκριπτ, εμπρός ετών (1925-1929), η Ερυθραία κάθε εβδομάδα 2010



ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΦΩΤΙΟΥ Νέα Ερυθραία 11/02/2013










 

Η ΑΝΘΟΚΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΣΟΣ

Στις 7 Μαΐου άνοιξε τις πύλες της στο Άλσος Κηφισιάς η 59η Ανθοκομική Έκθεση της οποίας επισήμως η έναρξή της αναφέρεται στο έτος 1937. Όμως, η πρώτη έκθεση πραγματοποιήθηκε το έτος 1896 και αποτελεί την αρχαιότερη πανελληνίως έκθεση του είδους.

Του Νίκου Καραφωτίου*

Εμπνευστές και οργανωτές της ήταν τα μέλη του Σωματείου «Αδελφότης Ανθοκόμων και Κηπουρών» της Κηφισιάς, που ιδρύθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1895.

Περαιτέρω, περιγράφεται αναλυτικά η πρώτες μέχρι και το 1940 Ανθοκομικές Εκθέσεις.

Έκθεση έτους 1896
(20-21 Μαΐου)

Πραγματοποιήθηκε με την ονομασία «Έκθεση Ανθέων και Οπώρων» στην πλατεία Κηφισιάς, κάτω από τον Πλάτανο, όπου είχε στηθεί περίπτερο. Υπήρχε διάθεση ανθέων, φυτών και φρούτων. Στα εγκαίνιά της παραβρέθηκε ο πρωθυπουργός Θ. Δηλιγιάννης και ο δήμαρχος Αθηναίων Δ. Καλλιφρονάς. Τον πανηγυρικό εκφώνησε ο εκπρόσωπος του Σωματείου Χρ. Ηλιόπουλος, με θέμα «Το κρίμα της Μαρίας». Ο πρωθυπουργός αφού παρέμεινε επί αρκετή ώρα στην έκθεση, κατόπιν έμφορτος ανθέων μετέβη στην οικία του (επί των οδών Δηλιγιάννη και Λεβίδου) προκειμένου να δεχθεί επίσκεψη από τον Γάλλο πρωθυπουργό Κλεμανσό. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης παιάνιζε η μουσική του Ορφανοτροφείου Χατζηκώστα, ενώ κατά τη λήξη έγινε ρήψη βεγγαλικών. Κατά τις ημέρες της εκθέσεως τα εισιτήρια του τρένου είχαν μειωθεί στο μισό.

Έκθεση έτους 1901 (20-21 Μαΐου)

Διοργανώθηκε από το ίδιο Σωματείο στον ίδιο χώρο με περίπτερο κατασκευασμένο από κλαδιά δέντρων. Οι εισπράξεις διατέθηκαν υπέρ του Εθνικού Στόλου και γι’ αυτό συμμετείχε η μπάντα του Ναυτικού. Τη διάθεση των εκθεμάτων ανέλαβαν γυναίκες, μεταξύ των οποίων και η Σοφία Σλήμαν, σύζυγος του διάσημου αρχαιολόγου, κάτοικος κατά περιόδους της Κηφισιάς (οδός Τατοΐου και Ραγκαβή). Η έκθεση του 1901 δε σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία, διότι μετά την έναρξή της ξέσπασε σφοδρή χαλαζόπτωση με αποτέλεσμα την καταστροφή εκθεμάτων. Αξιοσημείωτο γεγονός ο φωτισμός της έκθεσης με ασετιλίνη, καθώς η Κηφισιά ηλεκτροδοτήθηκε πέντε χρόνια αργότερα.

Έκθεση έτους 1902 (26 - 27 Μαΐου)

Διεξήχθη και πάλι στην πλατεία Κηφισιάς με τη δημιουργία περιφραγμένου χώρου μπροστά στην είσοδο του σημερινού Άλσους, το οποίος τότες τελούσε υπό κατασκευή. Για πρώτη φορά καθιερώθηκαν ατομικά εκθεσιακά περίπτερα και εισιτήριο εισόδου μιας δραχμής. Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής ήταν ο Α. Καμπάς, ενώ διακρίθηκαν τα περίπτερα των Κουλουβέτα (πρόεδρος της Αδελφότητος), Μαρούδα, Τριανταφύλλου, Μουχλίδη και Κρητικού. Συμμετείχαν επίσης οι μουσικοί της Στρατιωτικής Φρουράς «Η Ορχήστρα του Καίσαρη» Η έκθεση αυτή σημείωσε μεγαλύτερη επιτυχία από τις προηγούμενες με κέρδος 2.100 δραχμές, που διατέθηκαν υπέρ της εθνικής άμυνας. Αξιοσημείωτο γεγονός η επίσκεψη της βασίλισσας Όλγας που μετακινήθηκε από την Αθήνα με ειδικό δρομολόγιο τρένου.

Έκθεση έτους 1934 (14 - 15 Μαΐου)

Πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά εντός του Άλσους με οργανωτή την Τοπική Επιτροπή Τουρισμού Κηφισιάς. Την επίβλεψή της είχε αναλάβει ο Κωνσταντίνος Γουλιμής, ερασιτέχνης, αλλά διάσημος βοτανολόγος για τις ανθολογικές συλλογές του, μέρος των οποίων αποτελούμενο από 24.000 διαφορετικά είδη, φυλάσσεται στο Μουσείο Γουλανδρή της Κηφισιάς. Εκτός των επαγγελματιών, συμμετείχαν και ιδιώτες ιδιοκτήτες κήπων, όπως οι Ε. Παπαστράτος, Άννα και Κώστας Δήμας. Τ. Μελάς, Ι. Κιρκίνης και οι κυρίες Ευκλείδη και Διομήδη. Αξιοσημείωτο γεγονός η ιδιωτική επίσκεψη στην έκθεση του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Έκθεση έτους 1937 (15-22 Μαΐου)

Η πρώτη επίσημη έκθεση με διοργανωτή την Κοινότητα Κηφισιάς. Σε αυτήν την έκθεση, όπως και στις επόμενες μέχρι το 1940, κοινοτάρχης ήταν ο Ιωάννης Βαρουξάκης και πρόεδρος της έκθεσης ο Κ. Γουλιμής. Τα εγκαίνια τέλεσε ο βασιλιάς Γεώργιος Β’, συνοδευόμενος από πέντε υπουργούς. Την απονομή των βραβείων έκανε ο ίδιος με χρυσά μετάλλια στις κυρίες Χωρέμη (κηπουρός ο Γιαννίτσης), Ευκλείδη (κηπουρός ο Καρασούλας), Κανελλοπούλου (κηπουρός ο Ν. Χιωτάκης, παππούς του σημερινού δημάρχου Κηφισιάς). Παιάνιζε μπάντα της ανακτορικής φρουράς, ενώ υπήρξε και ρήψη βεγγαλικών. Το εισιτήριο την ημέρα της έναρξης ήταν 25 δραχμές, προφανώς λόγω της παρουσίας του βασιλιά, ενώ κατά τις υπόλοιπες ημέρες, πέντε δραχμές. Αξιοσημείωτο γεγονός ότι οι αδερφοί Φραγκόπουλοι παρουσίασαν κουκιά μήκους 35 εκατοστών, ο δε Καραπαπππάς αγκινάρες μεγέθους μικρού καρπουζιού.

Έκθεση έτους 1938 (28-29 Μαΐου)

Τα εγκαίνια τέλεσε ο βασιλιάς Γεώργιος Β’, συνοδευόμενος από τέσσερις υπουργούς. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της έκθεσης ήταν η συμμετοχή για πρώτη φορά χορηγών, οι οποίοι κάλυψαν τα έξοδα προμήθειας 100 βραβείων, συνολικής αξίας 200.000 δραχμών. Μέγας χορηγός ο Ευάγγελος Παπαστράτος με 50.000 δραχμές, ο δε κοινοτάρχης προσέφερε 10.000 δραχμές. Για πρώτη φορά καθιερώθηκαν κατηγορίες βραβείων ανά είδος και εκθέτη. Συμμετείχαν το χορευτικό συγκρότημα της Κ. Πράτσικα, καθώς και ηπειρώτικα συγκροτήματα δημοτικής μουσικής.

Έκθεση έτους 1939 (6-7 Μαΐου)

Διοργανωτής ο Δήμος Κηφισιάς. Τα εγκαίνια τέλεσε και πάλι ο βασιλιάς Γεώργιος Β’, ενώ παρέστη ο Ιωάννης Μεταξάς, καθώς και πρέσβεις οκτώ ξένων χωρών. Η έκθεση ξεφεύγει πλέον από τα στενά τοπικά όρια, καθώς συμμετείχαν με δικά τους περίπτερα οι Δήμοι Κηφισιάς, Αμαρουσίου, Χαλανδρίου, Φιλοθέης, Αγίας Παρασκευής, η Αγροτική Τράπεζα και η Εταιρεία Λιπασμάτων.

Έκθεση έτους 1940 (25-27 Μαΐου)

Διοργανωτής ο Δήμος Κηφισιάς με τα εγκαίνια να τελεία και πάλι ο βασιλιάς Γεώργιος Β’. Για πρώτη φορά καθιερώθηκαν επιδείξεις ανθοδετικής και ανθοδιακοσμητικής. Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η τότε πριγκίπισσα Φρειδερίκη εξέθεσε καλλιέργεια από... μοσχομπίζελα, τα οποία τέθηκαν εκτός συναγωνισμού βράβευσης για τυπικούς και μάλλον ευνόητους λόγους.

Στις εκθέσεις της περιόδου 1934-1940 διακρίθηκαν και βραβεύθηκαν οι παρακάτω κηπουροί και ανθοκόμοι:

Μουχλίδης, Κοντός, Πονηράκης, Ματέος, Αφοί Καπετανάκη, Βασιλείου, Πατέλης, Σαντοριναίος, Παυλίδης, Λεγάντης, Γκιάλπης, Λεμπέσης, Καρασούλας, Γιαννίτσης, Κορρές, Αραβαντινός, Παντελίδης, Αγαλιώτης, Βιτζηλαίος, Αφοί Καψαμπέλη, Κοντορός, Λοβέρδος. Μαπαϊρακτάρης, Σοανουδάκης και οι κυρίες Διομήδη, Χωρέμη, Κοντογιάννη, Λεβίδη, Πεσματζόγλου, Μπενάκη, Ευκλείδη.
Συνοπτικός διαχρονικός πίνακας της έκθεσης

• 1896 & 1901-1902: Έκθεση Ανθέων και Καρπών στον Πλάτανο με διοργανωτή την Αδελφότητα Ανθοκόμων και Κηπουρών

• 1934: Έκθεση Ανθέων με διοργανωτή την Τοπική Επιτροπή Τουρισμού Κηφισιάς

• 1937-1940: Ανθοκομική Έκθεση με διοργανωτή την Κοινότητα Κηφισιάς

• 1940-1955: Διακοπή της έκθεσης

• 1056-1958: Φθινοπωρινές Ανθοκομικές Εκθέσεις από τους προηγούμενους διοργανωτές

• 1956-1964: Ανθοκομική Έκθεση με διοργανωτή την Αδελφότητα Ανθοκόμων και Κηπουρών

• 1965- 1981: Ανθοκομική Έκθεση με διοργανωτή τον Δήμο Κηφισιάς

• 1982-2013: Ανθοκομική Έκθεση με διοργανωτή το ομώνυμο Νομικό Πρόσωπο του Δήμου Κηφισιάς

Εξυπακούεται ότι όλες οι εκθέσεις από το 1934 πραγματοποιήθηκαν στο Άλσος Κηφισιάς.

Πρώτος πρόεδρος το 1934 ήταν ο Κώστας Γουλιμής, ενώ πρόσφατοι ο Νίκος Χιωτάκης (1999-2001), Γιώργος Θωμάκος (2002-2004) και η Ελευθερία Λιαπάκη (2005-2013). Σήμερα η Ανθοκομική Έκεθση έχει εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να συνεργάζεται και να συμμετέχει σε διεθνείς εντός και εκτός Ελλάδος εκδηλώσεις, ενώ παράλληλα παρέχει εκπαιδευτική και επαγγελματική τεχνογνωσία της επιστήμης της γεωπονίας με την ευρύτερή της έννοια. Αξιοσημείωτο γεγονός ότι την περσινή έκθεση επισκέφτηκαν πάνω από 80.000 άτομα.

Άλσος Κηφισιάς

Ως τόπος διεξαγωγής της Ανθοκομικής Έκθεσης είναι αναπόσπαστα δεμένος μαζί της. Κατά την αρχαιότητα αποτελούσε τμήμα του κτήματος, όπου διατηρούσε πολυτελή έπαυλη ο Ηρώδης ο Αττικός ( 103-179 π.Χ.). Στην Τουρκοκρατία ήταν βακούφιο Τούρκου αξιωματούχου της Αθήνας. Μετά την απελευθέρωση αγοράστηκε από τον Κωνσταντινουπολίτη Στέφανο Γεωργαντά και καλλιεργήθηκε ως αμπελώνας. Το 1885 αποκτήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων έναντι 600 χιλιάδων γαλλικών φράγκων. Πρώτη ανεπιτυχής απόπειρα δημιουργίας εκεί άλσους εντοπίζεται το 1893, λόγω όμως ασυμφωνίας μεταξύ τις Σιδηροδρομικής Εταιρείας Αττικής και του Δημοσίου, δεν τελεσφόρησε.

Η προσπάθεια αυτή τελικά υλοποιήθηκε με την υπογραφή σύμβασης των ενδιαφερομένων, η οποία επικυρώθηκε από τη Βουλή στις 20 Φεβρουαρίου 1901 και συνοπτικά προέβλεπε τα ακόλουθα:

Επέκταση μέχρι το έτος 1921 του μονοπωλιακού δικαιώματος εκμετάλλευσης της συγκοινωνίας Αθηνών - Κηφισιάς από την Εταιρεία, η οποία αντισταθμιστικά αναλάμβανε την υποχρέωση δαπάνης 600.000 δραχμών για την κατασκευή άλσους πλησίον του σταθμού και τη δημιουργία εντός αυτού εστιατορίου, ζαχαροπλαστείου, ξενώνα και μικρού θεάτρου στο κάτω μέρος του και παιδική χαρά, σκοποβολή και καπνοπωλείο στο πάνω μέρος του. Επίσης, η εταιρεία ήταν υποχρεωμένη για την ηλεκτροδότηση αρχικά του άλσους και κατόπιν της Κηφισιάς, ενώ θα εκτελούσε έργα διαμόρφωσης και εξωραϊσμού του ευρύτερου περιβάλλοντος χώρου. Το έργο έπρεπε να τελειώσει εντός 18 μηνών από την παραχώρηση της εκτάσεως των 25 στρεμμάτων, η οποία κατελάμβανε μάλιστα και το μεγαλύτερο μέρος της Πλατείας Πλατάνου. Η εταιρεία, για την απόσβεση της επένδυσής της, παρακρατούσε ετησίως και για 20 έτη το ποσό των 30.000 δραχμών από την κατανομή των κερδών της με το Δημόσιο.

Το Οκτώβριο του 1901, ύστερα από την παραχώρηση της εκτάσεως και την διευθέτηση των απαλλοτριώσεων, κυρίως στη συμβολή του σταθμού με τη σημερινή οδό του Ηρώδου Αττικού, άρχισαν οι απαιτούμενες εργασίες. Αρχικά μετατοπίστηκε προς τα κάτω ο σταθμός του τραίνου και κατεδαφίστηκε το εκεί καφενείο, καθώς και διάφορα παραπήγματα εντός του άλσους, το οποίο περιτοιχίστηκε. Στο χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 1901, μέχρι τον Ιούλιο του 1902, στο χώρο έγιναν εκσκαφές, μεταφορά και επίστρωση 4.000 κυβικών μέτρων κηπευτικού χώματος, χάραξη παρτεριών, κεντρικής οδού και παραδρόμων. Φυτεύτηκαν, επίσης, άνθη, δέντρα και φυτά. Τελευταίο έργο τον Ιούλιο 1902 ήταν η κατασκευή της μαρμάρινης κλίμακας της επάνω είσοδος του άλσους. Το έργο τελικά παραδόθηκε εμπρόθεσμα στις 10 Αυγούστου 1902.

Στο διάστημα τον ετών 1903-1905 έγινε γεώτρηση και κατασκευάστηκε υδραγωγείο που λειτούργησε στο τέλος του 1904. Επίσης, δημιουργήθηκε φυτώριο, οίκημα κηπουρού, ενώ ανατέθηκε σε εργολάβο η συντήρησή του. Τέλος, στις 8 Αυγούστου 1905 ηλεκτροδοτήθηκε το άλσος με γραμμή απευθείας από την Αθήνα, που ακολούθησε την διαδρομή του τρένου. Κατόπιν στις 29 Μαΐου 1906 ηλεκτροδοτήθηκε και η υπόλοιπη Κηφισιά.

Τον Αύγουστο 1915 ο Κηφισιώτικος Σύνδεσμος των κατοίκων πέτυχε την απόδοση μέρους της πλατείας Πλατάνου στο κοινό, που ήταν περιφραγμένο από την εταιρεία από το 1902. Στις 9 Μαΐου 1921 έληξε η 20ετής σύμβαση με την εταιρεία και το άλσος επανήλθε στη δικαιοδοσία του Δήμου Αθηναίων. Έτσι, το άλσος παραμένει σήμερα σχεδόν με την παλιά του μορφή. Το έτος 1922 εγκαταστάθηκαν εκεί Μικρασιάτες πρόσφυγες με επακόλουθο τις δικαιολογημένες φθορές του, οι οποίες επανορθώθηκαν την τριετία 1927-1929.

Στο άλσος, στα 110 χρόνια της ζωής του πραγματοποιήθηκαν παντός είδους εκδηλώσεις, οι χαρακτηριστικότερες των οποίων είναι:

Οι ανθοκομικές εκθέσεις, ύπαρξη κινηματογράφου το 1918, διοργάνωση σειράς εκθέσεων χειροτεχνίας με πρώτη εκείνη της 6ης Αυγούστου 1911, μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις με παλαιότερη την ύπαρξη της ρουμανικής ορχήστρας Σολάκ τον Ιούλιο του 1911, εκδηλώσεις του Φιλόπτωχου ταμείου Κηφισιάς (1933-1940) και της ΧΕΝ, ομαδικοί εργατικοί γάμοι επί εποχής Μεταξά, λειτουργία του ως αναψυκτηρίου τη δεκαετία του ’60, εκθέσεις βιβλίου και διάφορες άλλες. Επισημαίνεται ότι τακτικός επισκέπτης του ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, του οποίου συγκεκριμένες παρουσίες του εντοπίζονται τις Πρωτομαγιές των ετών 1911, 1912, 1914 και 1915.

Στο σημείο αυτό άξια αναφοράς είναι οι Δ. Μπασιάκος, διευθυντής της Εταιρείας Σιδηροδρόμου και οι Κηφισιώτες ανθοκηπουροί Γ. και Δ. Μουχλίδης, Τ. και Γ. Κατσίμπας, Δ. Γιάλπης , Δροσινός, Αφοί Καψαμπέλοι, Δ. Ματέος και ο πατριάρχης όλων Χρήστος Κοκκινάκης (1829-1911), οι οποίοι δημιούργησαν, διατήρησαν και βελτίωσαν διαχρονικά τη φυσική εικόνα της Κηφισιάς και ειδικότερα του άλσους, το οποίο τον Μάιο του 2004 ονοματίστηκε «Δημήτριος Ζωμόπουλος» (1920- 2004), προς τιμήν του πρώην Δημάρχου Κηφισιάς των περιόδων 1964- 967 και 1975-1982.

Τέλος, στο επάνω μέρος προς τον Πλάτανο υπάρχουν οι προτομές: του πρωθυπουργού Θεόδωρου Δηλιγιάννη (1824- 1904) έργου του Γ. Δημητριάδη που τοποθετήθηκε εκεί το 1931 με την επιγραφή «Η Κηφισιά ευγνωμονούσα»

Του Κωμωδοποιού Μένανδρου του Κηφισέως ( 350- 292 π.Χ.) έργο του Μάξι Μουστάκα που τοποθετήθηκε στις 20 Μαΐου 2007.

ΠΗΓΕΣ:
Εφημερίδες:
Σκριπτ, Πρωία, Βραδινή, Εμπρός, Ακρόπολη, Εστία, Άστυ,
Η Νέα Ερυθραία
Κάθε Εβδομάδα.
Δήμος Κηφισιάς:
Όψεις της Ιστορίας
της πόλης και του Δήμου.

Ο Πανερυθραϊκός πρωταθλητής για πρώτη φορά στην ιστορία του

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1956-1957
Η ομάδα συμμετέχει στη Β1 κατηγορία η οποία διεξάγεται με 15 ομάδες σε αγώνες, για πρώτη φορά, δύο γύρων. Ο Πανερυθραϊκός με προπονητή τον Άγγελο Βασιλειάδη πραγματοποιεί καταπληκτική εμφάνιση και ύστερα από θριαμβευτική πορεία αναδεικνύεται άνετα πρωταθλητής και ανέρχεται στην Α2 κατηγορία.
Οι 26 αγώνες της ομάδας
ΠΑΓΚΡΑΤΙ 1-1, 3-3
ΠΑΟ ΚΑΛΟΓΡΕΖΑΣ 2-2, 1-1
ΔΟΞΑ ΒΥΡΩΝΟΣ4-2, 3-0
ΠΟΨ 2-1, 1-0
ΟΛΥΜΠΙΑΣ 3-1, 3-4
ΠΟΣΕΙΔΩΝ 1-0, 3-1
ΑΟΚΗΦΙΣΙΑΣ 1-1, 3-2
Α.Ο. ΖΩΓΡΑΦΟΥ 4-1, 4-3
ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ 3-1, 3-1
ΒΙΚΤΩΡΙΑ 2-1, 2-1
Α.Ε. ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ 1-0, 1-1
Α.Ο. ΔΑΦΝΗΣ 1-1, 3-3
Γ.Σ. ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ 5-1, 3-0
Συγκεντρωτικά τα αποτελέσματα:
ΑΓΩΝΕΣ Ν ? Χ ? Η ΤΕΡΜΑΤΑ ΒΑΘΜΟΙ
ΕΝΤΟΣ ΕΔΡΑΣ 8 ? 4 ? 0 30 ? 15 32
ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ 9 ? 4 ? 1 33 ? 18 36
ΣΥΝΟΛΟ 17 ? 8 ? 1 63 ? 33 68
Α΄ ΓΥΡΟΣ 9 ? 4 ? 0 30 ? 15 35
Β ΄ ΓΥΡΟΣ 8 ? 4 ? 1 33 ? 18 33
ΣΥΝΟΛΟ 17 ? 8 ? 1 63 ? 33 68
Συμμετοχές ποδοσφαιριστών
( σε 24 αγώνες )
Κώστας Κούτας (Αρχηγός) 24
Λευτέρης Αγουρίδας 24
Μανώλης Χατζηφωτίου 24
Λευτέρης Διονυσιώτης 24
Γιάννης Κούτας 23
Κώστας Καπετανίδης 21
Ματθαίος Ρεμούνδος 20
Πέτρος Σταματελόπουλος 19
Μαρίνος Γιώργιζας 18
Μάρκος Πούπαλος 16
Γιώργος Γιαννού 12
Κώστας Νίκου 11
Γιάννης Ψάλτης 11
Τάκης Φωκάς 7
Αργύρης Μαρτίνης 8
Γιώργος Αστερίου 6
Θανάσης Γιώργιζας 3
Αποστόλης Χορόζογλου 1
Κώστας Φράγκου 1
Γιάννης Γιωργατζής 1
Αντώνης Φραγκούλης 1
Σωτήρης Δημάκης 1
Οι σκόρερς
Α. Αγουρίδας 26
Λ. Διονυσιώτης 11
Μ. Ρεμούνδος 9
Μ. Πούπαλος 6
Γ. Γιάννου 3
Π. Σταματελόπουλος 2
Μ. Χατζηφωτίου 2
Α. Γιώργιζας 1
Κ. Κούτας 1
Γ. Καπετανίδης 1
Σ. Δημάκης 1
Η τελική βαθμολογία σε (24 αγώνες)
1. ΠΑΝΕΡΥΘΡΑΙΚΟΣ 63-33 68
2. Α.Ε. Χαλανδρίου 44-21 62
3. Α.Ο Κηφισιάς 43-30 60
4. Π.Ο Ψυχικού 41-28 59
……………………………….
13 Γ.Σ. Αμαρουσίου 37-56 44
14 Εθνικός Πετραλώνων 28-51 39
ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ
Η ομάδα παραμένει αήττητη στην έδρα της με την καλύτερη επίθεση ( Μ.Ο 2,6 γκολ ανά αγώνα)
Επίσης είναι αήττητη μέχρι τον 17ο αγώνα (11 νίκες, 6 ισοπαλίες) και δεύτερον 18η ηττάται από την Ολυμπιάδα 3-4 ενώ το σκορ στο 81΄ήταν 3-2 υπέρ της.
Ο Λ. Αγουρίδας αναδεικνύεται μακράν 1ος σκόρερ, ενώ ιστορικές έχουν μείνει οι μονομαχίες του με τον διεθνή τερματοφύλακα του Ποσειδώνα Γλυφάδας Κουρουκλάτο εναντίον του οποίου στο πρωτάθλημα πέτυχε 3 γκολ αλλά και απώλεσε πέναλτι.
Ο ίδιος ποδοσφαιριστής στον αγώνα με τον Α.Ο Ζωγράφου 4-3 επέτυχε γκολ με φάουλ από 45 μέτρα!!!!
Στον αγώνα του Α? Γύρου με τον ΓΣ Αμαρουσίου 5-1 αγωνίζεται για τελευταία φορά σε ηλικία 35 ετών παλαίμαχος «ιστορικός» ποδοσφαιριστής Σωτήρης Δημάκης (Σκύλλα) ο οποίος μάλιστα επιτυγχάνει και το 5ο γκιλ.
Στον αγώνα του Β? γύρου με τον ΓΣ Αμαρουσίου 3-0 αγωνίζεται επίσης «τιμής ένεκεν» ο τερματοφύλακας Αντώνης Φραγκούλης ο οποίος προ 3ετίας τραυματίζεται σοβαρά και αποχωρεί της ενεργού δράσεως.
Ο αγώνας αυτός, τελευταίος του πρωταθλήματος, διακόπτεται αναίτια στο 88? εις βάρος του Πανερυθραϊκού που προηγείται 3-0 από τον μαρουσιώτη διαιτητή Μύστρα προφανώς για να αποφύγει τον υποβιβασμό ο Γ.Σ. Αμαρουσίου. Στην ένσταση που ακολουθεί η ομάδα δικαιώνεται αλλά δεν αγωνίζεται στον επαναληπτικό αγώνα καθώς έχει ήδη αναδειχθεί πρωταθλητής και ο Γ.Σ.Α έχει υποβιβαστεί. Ο διαιτητής τιμωρείται με αποκλεισμό ενός έτους.
Τα δυο τέρματα του Π. Σταματελόπουλου προήλθαν από ισάριθμο πλάγια άουτ που εκτέλεσε ο ίδιος και αυτογκόλ των αμυνόμενων
ΟΙ δυο αγώνες με διεκδικήτρια του τίτλου ΑΕ Χαλανδρίου διεξήχθησαν στο Χαλάνδρι χωρίς ιδιαίτερη αιτιολογία από την ΕΠΣΑ
Η Β? ομάδα του Πανερυθραϊκού τερμάτισε 3η (Αγώνες 13 τέρματα 33-15 βαθμοί 31 και ένα μηδενισμό που προήλθε από αντικανονική συμμετοχή του τιμωρημένου ποδοσφαιριστή Π. Σταματελόπουλο ο οποίος σ?αυτό τον αγώνα εκτέλεσε πέναλτι το οποίο εξήλθε?..πλάγιο άουτ. Ο ικανότατος αυτός ποδοσφαιριστής στο τέλος της περιόδου μεταγράφεται στην ΑΕΚ όπου αγωνίστηκε επί 4ετία με επιτυχία σαν βασικό στέλεχος.
ΑΓΩΝΕΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ
5.11.56 Λυκόβρυση 7-2 (4-1) εκτός
20.1.57 Φοίβος 2-0 (1-0) εντός
11.2.57 Παλλαυρεωτική 0-2 (0-2) εκτός
ΦΙΛΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
2.9.56 Σαφράμπολις 3-1
25.4.57 Ηρακλής Καλλιθέας 3-3
1.6.57 Απόλλων Αθηνών 2-9 (2-3)
24.6.57 Κεραμικός 4-2 (1-2)
ΑΛΛΑ ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Σε όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος (Οκτώβριος 56- Μάιος 57) η Ν. Ερυθραία ζει με το ρυθμό του ποδοσφαίρου. Τους αγώνες πρωταθλήματος παρακολουθεί η πλειοψηφία του άρρενος πληθυσμού με αποτέλεσμα η παρουσία στο Ζηρίνειο πλέον των 2.000 φιλάθλων στους αγώνες να αποτελεί συνηθισμένο γεγονός με αποκορύφωμα τους 3.000 θεατές (2.548 εισιτήρια) στον αγώνα εκτός έδρας, στις 14.4.1957 με την ΑΕ. Χαλανδρίου.
Οι μετακινήσεις εκτός έδρας των φιλάθλων πραγματοποιούνται για πρώτη φορά και με λεωφορεία του ΚΤΕΛ που ναυλώνει η διοίκηση της ομάδος. Επισημαίνεται ότι τότε δεν υπήρχαν τουριστικά οχήματα (πούλμαν)
Στις 25.2.57 μετά τη νίκη της ομάδος επί του Α.Ο. Κηφισιάς 3-2 η Ν. Ερυθραία φωταγωγείται και οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί στη κεντρική λεωφόρο Μαραθώνος (σήμερα Ελ. Βενιζέλου) διαρκούν μέχρι βαθειάς νυκτός σύμφωνα με δημοσίευμα της Αθλητικής Ηχούς αλλά και προσωπικής μαρτυρίας και παρουσίας του γράφοντος.